Dzierzba ma zwyczaj nadziewania swych ofiar na kolce » Internet

Niewdzięcznicy [2009-12-28 09:01]

dzierzba — Mon, 28 Dec 2009 08:16:03 +0000

- Widziałeś Sławomirku? Widziałeś?

- Widziałem. To nie wyborcy, to wilcy…

- Oby wygazowane Sowietskoje Igristoje im sprzedali, a nalewki wiśniowe wzdęcia wywołały!

- Oby! Kto w ogóle wymyślił, żeby tak formułować pytania? Przeczytaj mi jeszcze raz…

- „Czy rząd spełnił oczekiwania obywateli…”

- Właśnie! Bezczelność! Czyż nie powiadają: “Nie pytaj, czy rząd spełnił twoje oczekiwania, ale czy ty spełniłeś oczekiwania rządu!” Nie wiedzą o tym w tej całej Kalarepie?

- Zamówię zaraz odpowiedni sondaż w zaprzyjaźnionych mediach niezależnych…

- Słusznie. Niech najpierw spytają: “Czy JA zasługuję na cud gospodarczy?” Albo lepiej, świąteczniej-noworoczniej, he, he. – “Rozważ w sumieniu swoim i odpowiedz szczerze, czy ja, obywatel, zasługuję na cud gospodarczy.” Zanotowałeś?

- Tak. Czy jeszcze coś?

- Hm…Przydałoby się. Chwila. Mam: “Czy uważasz, że zawód związany z intrygami i brakiem sukcesów poprzedniego rządu mógł rzutować na Pana/Pani brak obiektywizmu w ocenie sukcesów rządu obecnego?”

- Pyszne! Przewrotnie genialne, cudowne. Ale chyba zbyt zagmatwane…

- Myślisz? Niech więc po prostu tak zapytają: „Czy pamiętasz, jak bardzo poprzedni rząd nie spełnił oczekiwań obywateli?”

Posted in fun, Internet, media, społeczeństwo, słabe

Dzierzba – uruchomienie Palikota to błąd taktyczny PO [2009-12-07 13:08]

dzierzba — Mon, 07 Dec 2009 12:20:05 +0000

Notatka inspirowana wiadomością:
Palikot: odwołanie Kempy i Wassermanna to błąd wizerunkowy PO

Dzierzba uważa, że powierzenie Januszowi Palikotowi, a nie na przykład Jarosławowi Gowinowi, delikatnej misji wyjaśnienia społeczeństwu zasadności odwołania posłów PiS Beaty Kempy i Zbigniewa Wassermanna z hazardowej komisji śledczej było błędem taktycznym PO.

- To błąd taktyczny. Należało doprowadzić do sytuacji, w której to Jarosław Gowin tłumaczy, że inaczej nie można było postąpić i niewielu miałby wątpliwości, że to posunięcie głęboko mądre i słuszne. A tak, każdy domyśla się, że to tylko takie mydlenie oczu pod najmniej wymagającą publiczkę. Wizerunkowo wprawdzie Platforma na tym nie straci, ale nikt odrobinę inteligentniejszy od statystycznego wyborcy tego raczej nie kupi – ocenia dzierzba.

Zdaniem dzierzby, Palikot „który jest mistrzem świata w tłumaczeniu, że to wszystko wina PiS-u”, tym razem niepotrzebnie został oddelegowany do tej delikatnej misji. Wprawdzie znaczna część wyborców PO wersję o sprytnej intrydze umoczonych w aferę ludzi Kaczyńskiego jak zawsze kupi, ale tym razem sprawa jest na tyle poważna, że bez jakiejś silniej kojarzonej z uczciwością postaci może nie udać się wykpić. Jak dodał, powstała sytuacja, w której tabloidowy skandalista Palikot udaje, że Kempa i Wassermann to większe od niego cwaniaki jest tak naciągana, że uznać je należy za tak „żenujące odwracanie kota ogonem, że tylko ze śmiechu zrywać boki”.

Dzisiaj, w związku z potrzebą wyjaśnienia elektoratowi skandalicznego odwołania dwójki posłów PiS z komisji do zbadania tzw. afery hazardowej, znów uruchomiono posła Palikota. Ma on pokazać, że odwołując Beatę Kempę i Zbigniewa Wassermana posłowie PO “dali się wystawić do wiatru”, bo teraz wyżej wymienieni mogą się “ubierać w szaty sprawiedliwych“, a sam premier nic o tym nie wiedział i “jest na tego typu rozwiązanie wściekły “.

Posted in dywagacje, fun, Internet, media, parodia, Polska, społeczeństwo

Mapa drogowa nie tylko dla tarczy antykorupcyjnej [2009-10-28 07:22]

dzierzba — Wed, 28 Oct 2009 06:29:15 +0000

Zdobyłem się dzisiaj na wysiłek myślowy i pokonując wrodzoną niechęć do tego typu aktywności wykoncypowałem, że Ojczyzna potrzebuje mapy drogowej dla nowych dróg rozwoju, który na użytek tej notatki oralnym nazwałem.

Mam tutaj na myśli podręczny zestaw słówek kluczy tudzież wytrychów mogących trwale dobrać się do tak zwanej świadomości zbiorowej i spowodować, że rządzące elity oszczędniej, ale jednocześnie pełniej przekażą nam, czym jako naród aktualnie się emocjonować się mamy.

Istnieje już bowiem mapa drogowa dla wszystkiego właśnie, tarcza antykorupcyjna, lokomotywa wyborcza, karuzela stanowisk, przyjazne państwo itp., ale co dalej? Co z innymi, nienazwanymi jeszcze stosownie aktywności naszej obszarami?

Chcąc wypełnić tę niszę poniżej przedstawiam listę zlepków słownych z przykładowymi zastosowaniami. Odpowiednio promowane sprawią, że będzie żyło się nam lepiej, a przynajmniej nigdy nic nie będzie już takie same.

“Stworzymy specjalną grupę posłów, którzy dzień po dniu, godzina po godzinie, minuta po minucie, sekunda po sekundzie; każdą, ale to każdą wolną chwilę swojego sejmowego życia poświęcą pisaniu niezbędnych dla dobra kraju ustaw. Będzie to tak zwany szybkowar ustawowy i my go naszym entuzjazmem do czerwoności rozgrzewamy.”

“Władza nie może żyć w oderwaniu od ludzi i ich problemów. Projekt książki telefonicznej dla dialogu z masami pozwoli nam pełniej poczuć, że wszyscy jesteśmy tacy sami.”

“Często jest tak, że głęboko mądre i dobre pomysły stygną w kontakcie z natury rzeczy chłodną administracją. Chcąc temu zapobiec musimy pomyśleć o wymiennikowni ciepła pomysłów, która podtrzyma gorącą atmosferę i uchroni nas przed tymi niezamierzonymi stratami.”

“Nie może być tak, że komisje pracują w oderwaniu od siebie sprawiając, że pomimo nieocenionych zalet szybkowaru ustawowego w pośpiechu potykamy się o własne nogi. Sznurówka legislacyjna sprawi, że stabilniej wiążąc ze sobą pozornie odległe sprawy, pewniej odmierzać będziemy miarowe kroki w kierunku zrównoważonego rozwoju.”

“Projekt czapki z daszkiem dla armii jest krokiem milowym w dziedzinie bezpieczeństwa naszych chłopców z karabinami. Już nigdy ostre słońce nie będzie przeszkodą w precyzyjnym celowaniu i miotaniu granatami.”

“Czubek własnego nosa widzi ten, kto boi się marzeń. My wybraliśmy przyszłość i głęboko wierzymy, że miłość tam nas poprowadzi. Ta kolejka linowa dla górnolotnych celów i szczytów kompetencji ma być platformą pośredniczącą w tej drodze ponad otchłaniami.”

“Nie jest tak, że ciągle jesteśmy na fali. Są tacy, którzy chcą zabrać nam wiatr z żagli i sprawić, że nasz galopujący hals prosto do przodu zamieni się w taniec świętego Wita z zygzakami. Dlatego też bocianie gniazdo dla bezpieczeństwa ostrzeże nas odpowiednio wcześniej przed wszelkimi wrogimi zakusami.”

“Pasek klinowy dla alternatora pomysłów jest nowatorskim w skali Europy projektem napędzającym przemianę kapitału ludzkiego w wymierne, głęboko potrzebne wszystkim inicjatywy typu: „ręka rękę myję”, „ty mnie podrap, a ja cię też podrapię”, „na wazelinie wypłynie” itd.”

“Jestem głęboko przekonany, że w obliczu licznych oskarżeń ze strony byłego szefa CBA, rozpostarcie nad rządem swoistego parasola antypomówieniowego jest autentyczną koniecznością.”

“Będący efektem bizantyjskiego rozpasania poprzedniej ekipy deficyt finansów państwa jest faktem. Stąd deska do krojenia dla budżetu, gdzie bezpiecznie i mądrze będziemy mogli przygotować projekt przyszłorocznej ustawy.”

“Inspirowane przez wiadome siły niepokoje społeczne wymagają stanowczych działań. Ten kaftan bezpieczeństwa dla protestujących uchronić ma ich przed tak bezsensownymi i autoagresywnymi zachowaniami.”

“W obliczu coraz pełniejszej integracji europejskiej, czopek wazelinowy dla higieny relacji między naszymi organami sprawi, że będziemy mniej tą nową konfiguracją na arenie międzynarodowej skrępowani.”

Posted in definicje, dywagacje, fun, Internet, media, parodia, społeczeństwo

Obce lobby? Ha, ha [2009-09-16 14:00]

dzierzba — Wed, 16 Sep 2009 12:07:16 +0000

Spotkałem się z opinią, że to nie jest w porządku i Prezydent powinien zatrudniać własnego Chłopca do Wręczania Medali Facetom w Dresach.

Jest w tym oczywiście trochę racji.

Jednak po pierwsze mamy kryzys i każda złotówka się liczy, a po drugie oddelegowany do tego zaszczytu posłaniec spisał się wyśmienicie, bo od razu było widać, że w tej roli czuje się jak Palikot z Niezbędnikami Inteligenta i autentycznie bryluje w tym towarzystwie i świeci.

Niestety, wysokie urzędy to nie tylko przyjemności i poza kopaniem piłki i dawaniem odznaczeń bywają też obowiązki. Jednym z nich jest uśmiechanie się i robienie groźnych min – zależnie od publiki i okoliczności.

Na przykład w związku z niedawnym zwycięstwem siatkarzy radosna duma była jak najbardziej na miejscu i nikt nie mógł zanegować jej autentyczności.

Natomiast już dzisiejsze stwierdzenie prezesa PiS, że „Tutaj hulają lobby innych państw. A jak się o tym mówi to wynika wielki skandal.” jest czymś zgoła odmiennym i zdaje się będzie wymagać ostrego zmarszczenia brwi i kto wie, czy do akcji nie będzie musiał wkroczyć sam Stefan Konstanty Niesiołowski.

Można jednak przypuszczać, że i tak niewiele to zmieni, bo prosty elektorat nieinteligencki swoje już pomyślał i wzywającą do opamiętania dwriąco-groźną minę wytłumaczy sobie na swój własny sposób, rzecz jasna ułomny i błędny.

Dlatego też dobrze byłoby dla odmiany prostaczków czymś zaskoczyć. Świetną okazję stworzyli sami siatkarze, a dokładnie przekazujący Tuskowi medal trener Castellani. Jest w końcu obcokrajowcem, hula sobie tutaj swobodnie i na dodatek, mniej lub bardziej pośrednio, spowodował skandal.

Wszystko się więc zgadza i doskonale pasuje do diagnozy Jarosława Kaczyńskiego. Bez problemu można zatem stwierdzić, że cytowana wyżej wypowiedź prezesa PiS była próbą odegrania się na siatkarzach i Tusku, którzy zignorowali jego brata prezydenta.

Nie brzmi to może w stu procentach wiarygodnie, ale nie oszukujmy się. Jeżeli tylko żart taki zaserwuje zaprzyjaźnione „Szkło Kontaktowe”, wrażliwy na wiarygodność źródła informacji inteligencki elektorat Platformy na pewno to kupi. I co najważniejsze nieroztropne słowa Jarosława Kaczyńskiego szybko zapomni.

Bo nieważne jak, ważne, że piłka ciągle w grze i wszystko pięknie się kręci.

Posted in dywagacje, fun, Internet, media, polityka, polityka zagraniczna, Polska, sport, społeczeństwo, słabe

Sobotni przeciek z prasy [2009-09-05 07:31]

dzierzba — Sat, 05 Sep 2009 05:37:55 +0000

Przeczytałem właśnie tekst pani Miłady Jędrysik „Moja sobota prasująca”.

Autorka przedstawia w nim skrótowo wyniki badań nad polskim społeczeństwem. Ma z nich wynikać, że jesteśmy pełni sprzeczności i z jednej strony bardzo konserwatywni, a z drugiej nowocześni. Na przykład paradoksalnie nie chcemy legalizacji związków osób tej samej płci, ale już lansowanie „kochających inaczej” w popularnych mediach ma nam nie przeszkadzać.

Pani Jędrysik pisze wprost o modzie na gejów i zastanawia się, czy dzięki niej zaczniemy akceptować homoseksualistów także w życiu prywatnym, czy może jednak nadal będziemy znosić ich tylko w kolorowych magazynach i na ekranie, bo już jako sąsiad taki koneser męskich kształtów długo jeszcze będzie fuj.

Ja osobiście nie mam zdania w tej sprawie. Gdyby nie wolna sobota oraz jeden przytoczony już detal nie rozwodziłbym w ogóle nad tym tekstem po prostu ciesząc się, że Bogu dzięki polskie społeczeństwo nadal jeszcze zróżnicowane jest i tyle.

Po chwil zastanowienia doszedłem bowiem do wniosku, że pani Miłada zupełnie niechcący i chyba przez przypadek pokazała jedną, bardzo ciekawą rzecz. Tę mianowicie, że pisząc bez cudzysłowu o modzie na gejów w popkulturze masowej potwierdziła, że takie zjawisko ma miejsce i co więcej wiąże się z nim nadzieję na zmianę ludzkich postaw i zachowań.

Mniejsza nawet z tym, czy takie postępowanie jest słuszne, czy nie.

Istotne, że dotąd „promocja gejów” miała być tylko chorym wymysłem homofobicznej, wietrzącej wszędzie spiski kato-prawicy i niczym więcej. Ludzie rozumni tylko stukali się z politowaniem w głowę słysząc takie brednie.

Tak więc teraz, wszyscy wrzuceni do worka z napisem „oszołom i homofob” mają pełne prawo ucieszyć się, że coś jednak na rzeczy jest. I to tylko dzięki sobocie prasującej pani Jędrysik.
Aż chce się męsko-szowinistycznie-świńsko napisać – prasuj kobieto więcej więc! ;)

Posted in dywagacje, Internet, media, mniejszości, społeczeństwo

Jeszcze nie czas! [2009-07-27 07:14]

dzierzba — Mon, 27 Jul 2009 05:16:16 +0000

Usłyszałem informację, że Waldemar Pawlak krytykuje Platformę.

Krew zamarła mi w żyłach.

Któż bowiem spodziewał się teraz kryzysu w aktualnie najlepszej z możliwych koalicji?

Na szczęście szybko wyczytałem między wierszami, że chodzi tylko o przygotowanie gruntu pod ewentualne podniesienie podatków (wicie-rozumicie, myśmy chcieli nawet obniżać, ale ci ludowcy!) i kamień spadł mi z serca.

Pewnie lęk jednak pozostał.

Panowie, nie straszcie! Dajcie czas kryzysowi!

Naprawdę szkoda przedobrzyć.

Nie czas jeszcze na Rządy Trudnej Miłości:

Zdziesiątkowanej Platformy z SLD pod światłym Stronnictwa Demokratycznego przewodnictwem.

Posted in dywagacje, Internet, koalicje, media, polityka, Polska, społeczeństwo, słabe, wybory

Potwierdzam smutną prawdę o oszołomach [2009-07-25 09:46]

dzierzba — Sat, 25 Jul 2009 07:50:58 +0000

Nie wiem, czy tylko ze względu na wiek, spokojny głos, krzaczaste brwi i w ząbek czesane siwe włosy Janusz Rolicki cieszy się opinią intelektualisty.

Być może istnieją również przyczyny bardziej merytoryczne. Te jednak umykają mi za każdym razem, gdy przypomnę sobie, że był on redaktorem naczelnym „Trybuny”, a teraz elitarny i snobistyczny „Fakt” wypłaca mu pieniądze.

Gdziekolwiek jest pies pogrzebany, lubię słuchać pana Rolickiego.

Uświadamia mi bowiem, że starzejąc się modnie i schludnie też będę miał szanse mówić cokolwiek, bo i tak ze względu na image słuchająca po łepkach gawiedź gotowa będzie nazwać mnie statecznym mędrcem.

Na razie jednak pozostaje mi uzbroić się w cierpliwość licząc, że omijając szerokim łukiem koszyk świadczeń gwarantowanych przeżyję jakoś wiek średni i koncentrując się na razie na tym co dzisiaj przynajmniej postarać się wyjaśnić, skąd wziął mi się Rolicki przy sobocie.

A przyczyna jest bardzo prozaiczna.

Wracając wczoraj z zakupów usłyszałem w radiu jakąś męczącą piosenkę i zmieniając stację trafiłem na „Marksistowski Głos w Twoim Domu” – Pierwszą Informacyjną Stację. I chociaż nie wiem, czy zaczątkiem rozmowy w studio były tradycyjnie prawa gejów, lesbijek, kobiet i innych mniej lub bardziej licznych mniejszości, tym niemniej niewątpliwie i tak skończyło się jak zwykle na Radiu Maryja, PiSie i ich prostym elektoracie oczywiście.

Słuchając tej audycji dowiedziałem się od bohatera dzisiejszej notatki, że radiomaryjny elektorat Prawa i Sprawiedliwości jest generalnie na bakier z Internetem (w domyśle: nowoczesną technologią elit typu czytelnicy i pracownicy „Faktu”), a ubogi w funkcje telefon Rydzyka raczej nie sprawi, że nagle to medium stanie się również ich środowiskiem.

Być może publicysta codziennej niczym Wyborcza gazety wyraził się jakoś inaczej, ale jego głos koi mnie tak bardzo, że niestety nie udało mi się skoncentrować nad całego kazania sensem.

Czegokolwiek zresztą nie powiedział puenta była niewątpliwie zgodna z prawdą – Internet jest domeną ludzi młodych, a pan Rolicki potwierdzającym tę prawidłowość wyjątkiem.

Nie pisałbym o tym wszystkim gdyby nie to, że dojeżdżając już do domu usłyszałem jeszcze od pana Janusza, że w Internecie pełno jest ludzi wyrażających ostre, kategoryczne sądy, które bywają często kontrowersyjne i krzywdzące.

Wtedy właśnie przyszło mi do głowy, że gdy znajdę chwilę wyskrobię tekst zaczynający się od słów: „Nie wiem, czy tylko ze względu na wiek, spokojny głos, krzaczaste brwi i w ząbek czesane siwe włosy Janusz Rolicki cieszy się opinią intelektualisty.”, a nad całą resztą zastanowię się później.

W końcu chodziło mi tylko o to, żeby zdecydowanie potwierdzić streszczoną wyżej, głęboką i szalenie smutną refleksję nobliwego publicysty oraz jasno podkreślić, że zgadzam się z nią w zupełności, bo ja moher-od-biedy-piśmienny mam gdzieś różnych ”ałtorytetów” i ich opiniotwórcze zadęcie.

Posted in dywagacje, Internet, lewica, media, polityka, Polska, społeczeństwo, słabe

Niesiołowski na tęczową resocjalizację? [2009-07-17 09:17]

dzierzba — Fri, 17 Jul 2009 07:23:34 +0000

Z przyjemnością przeczytałem zamieszczoną w Salonie notatkę Zbigniewa Girzyńskiego „Sikorski do prokuratury!”. Wreszcie jakaś adekwatna i celna riposta na podniecające media relacje z życia Janusza Palikota – reprezentanta wyborcy Platformy statystycznego.

Po idiotycznym obrażaniu się czy „zabawnych” akcjach typu wręczanie Palikotowi koszyka z tanimi winami jest to naprawdę coś świeżego.

Wprawdzie trudno oczekiwać podobnego odzewu w środkach masowego przekazu, ale przynajmniej ma się tę drobną satysfakcję, że spowodowano mały zgrzyt w prostym postrzeganiu świata inteligjęta platformianego.

O tym wszystkim myślałem czytając na Wirtualnej Polsce doniesienie „Naszego Dziennika”, że w związku z niestosownymi komentarzami policjantów ochraniających jakąś feministyczną manifestację, kierowane przez Grzegorza Schetynę Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji wynajmie speców z Kampanii Przeciw Homofobii którzy „nauczą ich, jak być wrażliwym w kontaktach z gejami i rozpoznawać na ulicy homofobów”.

Nie wiemy wprawdzie, czy faktycznie szkolenie takie miało miejsce, ale tak samo przecież nie mamy pewności, czy Palikot ostatecznie pozwie Rydzyka. Nie jest więc chyba wcale za wcześnie na przypomnienie już teraz, że jak tym policjantom, niejakiemu Stefanowi Konstantemu Myszkowiczowi-Niesiołowskiemu, również zdarzyło się wyskoczyć z tekstami, które mogły sprawić przykrość osobom innej orientacji.

Dlatego też pozostaje tylko wyrazić nadzieję, że po wyprostowaniu policjantów Grzegorz Schetyna nie omieszka wysłać swych tęczowych edukatorów do pana Stefana – bądź co bądź nie byle stójkowego, ale Wicemarszałka Sejmu, kombatanta i aktualnie Europejczyka Prawdziwego.

Posted in dywagacje, fun, Internet, media, polityka, Polska, społeczeństwo

Przyszłość Platformy rysuje się różowo [2009-07-16 07:55]

dzierzba — Thu, 16 Jul 2009 05:57:15 +0000

Po wczorajszym, niekorzystnym dla Prawa i Sprawiedliwości sondażu poparcia dla partii politycznych, dziś kolejny cios.

Jak wynika z przeprowadzonego na grupie 1000 osób w wieku 13 – 24 lata badania, największe autorytety młodych to: Jerzy Owsiak, Kuba Wojewódzki i Szymon Majewski.

Tak więc porzućcie PiSiory wszelkie nadzieje i starania:

Zarówno w krótkiej, jak i dłuższej perspektywie świetlana przyszłość Platformy jest gwarantowana.

Posted in dywagacje, Internet, media, polityka, Polska, społeczeństwo

Inteligentna prowokacja [2009-07-09 14:03]

dzierzba — Thu, 09 Jul 2009 12:06:50 +0000

Gdyby natura obdarzyła mnie figlarnymi loczkami, uroczo sepleniącą wymową i zawsze trzydniowym zarostem, być może również ubierałbym zielone okulary, siorbał reklamowo herbatę Lipton i cieszył się opinią słynnego publicysty.

Na szczęście jednak noszę się trochę mniej pretensjonalnie i nie jestem ani trochę sławny, więc mam pełen komfort pisania, co mi ślina z języka na palce przeniesie bez obawy, że zdradzając się myślą głębszą mógłbym nadwyrężyć image na takie i inne okazje gotowy.

Właśnie o tej zalecie anonimowości pomyślałem oglądając dzisiaj rano na Polsat News powtórkę programu z udziałem Piotra Najsztuba i jakiegoś księdza, który być może również jest znany, ale jakoś go nie kojarzę.

Rozmowa dotyczyła koncertu Madonny i tego, czy katolik ma prawo być jej występem urażony. Obowiązki katolika pełnił oczywiście ksiądz, a wyznawcę bliżej niesprecyzowanej religii (prawdopodobnie marksizmu, ale nie dam sobie za to uciąć głowy) odgrywał właściciel pokręconej fryzury, zielonych okularów i lekko świszczącej mowy.

Zapewnie upraszczam, ale chyba specjalnie się nie pomylę twierdząc, że z wypowiedzi klechy wynikało, że można iść na mszę, a później na koncert Madonny, a niekatolik potakiwał dodając, że najważniejsza jest świeckość państwa, które nie powinno angażować się w tego typu spory.

Jakkolwiek, przebieg dyskusji był raczej pokojowy i mało mnie interesował, bo ani słynna wokalistka, ani jakiś miałki ksiądz czy słynny smakosz herbaty nie są postaciami, których występy mąciłyby spokój mój czwartkowy.

Ożywiłem się dopiero w momencie, gdy redaktor Najsztub stwierdził, że Madonna jest inteligentną prowokatorką, która wie gdzie uderzać tak, by było głośno, a mimo wszystko włos nikomu nie spadł z głowy.

Chodzi tutaj rzecz jasna o religie, czyli obszary rozpalające miliony. A ponieważ wyznawcy Islamu słyną z dość umiarkowanego poczucia humoru w sprawach własnej wiary i jakaś radosna prowokacja mogłyby się źle skończyć dla śpiewającej „Like a virgin” diwy, wybór padł na potulniejszych Chrześcijan, którzy najwyżej grzecznie bekną, że krzyż można interpretować różnie, niekoniecznie jako znak chrystusowy.

Tak czy inaczej Najsztub miał oczywiście rację i nie wspominałbym nawet o tym gdyby nie fakt, że gdybając nad prowokacyjną przydatnością wielkich religii, zupełnie pominął Judaizm. Jest to o tyle zdumiewające, że Pan Redaktor jest przecież bardzo wyczulony na wszelkie przejawy antysemityzmu, który rzecz jasna niekoniecznie należy łączyć z narodową religią Żydów, ale nie bądźmy jednak zbyt drobiazgowi.

Śmiało można bowiem przypuszczać, że jakiś wesoły eksces artystki Madonny wymierzony w wyznawców judaizmu na pewno nie przeszłaby niezauważony. Bardzo ciekawe zatem, że słynny dziennikarz nawet się nie zająknął gdybając, jak mógłby zostać odebrany utrzymany w takich klimatach jakiś wygłup koncertowy.

Oczywiście, może zapomniał. Ale może po prostu wiedział, nie tylko rozsądna Madonna nawet o takiej głupocie nie pomyślała, ale też, że jego image prawdziwego inteligenta i „toleranta” ucierpiałby bardzo, gdyby zaczął tak niedorzecznymi i absurdalnymi spekulacjami mącić zmęczonych widzów głowy?

Posted in dywagacje, Internet, media, muzycznie, Polska, religia, społeczeństwo